Kompletna lista WSKAŹNIKI FINANSOWE

Ile zysku spółka generuje z każdej złotówki kapitału akcjonariuszy. ROE >15% przez wiele lat to jeden z ulubionych sygnałów Buffetta — sugeruje trwałą przewagę konkurencyjną. Niskie ROE w branży kapitałochłonnej (energia, infrastruktura) może być normalne.

Zwrot z całości kapitału zaangażowanego w operacje (własny + obcy). ROIC > WACC = spółka tworzy wartość. ROIC < WACC = niszczy wartość mimo zysku na papierze. Odporny na manipulację dźwignią finansową — lepsza miara niż ROE dla porównań.

Efektywność wykorzystania całego majątku spółki. Przydatny do porównań w branżach kapitałochłonnych. Niski ROA w bankowości (0,5–1,5%) jest normalny. Dla spółek przemysłowych ROA >5% to dobry sygnał.

Ile zostaje po odjęciu kosztu wytworzenia. Marża brutto >40% sugeruje silny moat — spółka ma siłę cenową lub niskie koszty produkcji. Kurczące się marże brutto przez 3+ kwartały to jeden z najważniejszych sygnałów alarmowych.

Rentowność podstawowej działalności po SG&A i D&A, ale przed odsetkami i podatkami. Pozwala porównywać spółki niezależnie od struktury finansowania. Rosnąca marża operacyjna przy rosnących przychodach = dźwignia operacyjna w akcji.

Ile groszy czystego zysku zostaje z każdej złotówki przychodu — uwzględnia wszystko. Najmniej użyteczna do porównań przez wrażliwość na zdarzenia jednorazowe, podatki i odsetki. Śledź trend wieloletni — krótkoterminowe wahania mogą być mylące.

Ile lat spółka potrzebuje na spłatę długu netto z bieżącego EBITDA. Jeden z pierwszych wskaźników do sprawdzenia w analizie ryzyka. Covenants bankowe często wymagają Dług/EBITDA <3× lub <4×. Powyżej 5× przy rosnących stopach to poważne ryzyko refinansowania.

Relacja kapitału obcego do własnego. Wysokie D/E może być normą w bankach (15–20×!) i REITach, ale alarmem w produkcji. Zawsze interpretuj branżowo. Preferuj Dług netto/EBITDA jako bardziej przydatną miarę operacyjną.

Ile razy spółka pokrywa koszty odsetek ze swojego zysku operacyjnego. ICR <3× to sygnał ostrzegawczy, ICR <1× oznacza że spółka nie zarabia nawet na obsługę długu — poważne ryzyko. Szczególnie ważny gdy stopy procentowe są wysokie.

Jaka część aktywów finansowana jest długiem (własnym i obcym). Debt Ratio >0,7 oznacza że ponad 70% majątku pochodzi z długu. Uzupełniający wskaźnik do D/E — daje obraz struktury finansowania całego bilansu.

Absolutna wartość zadłużenia po odjęciu gotówki. Spółka z Net Debt <0 (gotówka > dług) ma net cash position — bardzo bezpieczna, ale może być nieefektywna kapitałowo. Używany jako składnik Enterprise Value (EV = Kapitalizacja + Net Debt).

Czy spółka ma wystarczające aktywa obrotowe do pokrycia krótkoterminowych zobowiązań. CR <1,0 może oznaczać ryzyko utraty płynności — ale sieci handlowe (Biedronka, Amazon) często mają CR <1 i są zupełnie zdrowe przez ujemny NWC.

Bardziej konserwatywna miara — wyklucza zapasy (trudno zbywalne w krótkim czasie). QR >1,0 oznacza że nawet bez sprzedaży zapasów spółka może pokryć bieżące zobowiązania. Szczególnie ważny dla spółek z dużymi zapasami.

Najostrzejsza miara płynności — czy sama gotówka wystarczy do spłaty bieżących zobowiązań. W praktyce rzadko stosowany jako jedyny wskaźnik — zbyt konserwatywny. Przydatny gdy chcesz ocenić absolutne minimum bezpieczeństwa.

Bezwzględna (nie wskaźnikowa) miara buforu płynności. Ujemny NWC może być przewagą — Amazon, Biedronka, Żabka zarabiają na pieniądzach dostawców i klientów jednocześnie. Gwałtowny wzrost NWC może oznaczać blokowanie gotówki w należnościach.

Ile dni średnio czeka spółka na zapłatę od klientów. Rosnący DSO przy stagnacji Revenue to sygnał problemu z ściąganiem należności lub channel stuffing. Porównuj branżowo — B2B zwykle ma wyższy DSO niż B2C (gotówkowy).

Ile dni zajmuje spółce "obrócenie" zapasów w sprzedaż. Rosnący DIO bez wzrostu Revenue = nagromadzenie zapasów — zamrożony kapitał, możliwe odpisy. W handlu sezonowym DIO może być celowo wyższy przed szczytem sprzedaży.

Ile dni spółka zwleka z zapłatą dostawcom. Wyższy DPO = lepsza pozycja negocjacyjna — spółka "żyje" na pieniądzach dostawców. Zbyt wysoki DPO (ponad umowne terminy) może jednak sygnalizować problemy z płynnością i napinać relacje z dostawcami.

Ile dni mija od zapłaty dostawcom do otrzymania pieniędzy od klientów. Ujemny CCC (jak Amazon, Dino) to wyjątkowa przewaga operacyjna — spółka finansuje się gotówką klientów i dostawców. Im krótszy CCC, tym mniej kapitału zamrożonego w operacjach.

Ile złotówek przychodu generuje każda złotówka aktywów. Składnik analizy DuPont (ROE = Marża × Asset Turnover × Dźwignia). Spółki handlowe mają wysoką rotację i niskie marże. Spółki luksusowe — odwrotnie. Obydwie mogą mieć podobne ROE.

Ile płacisz za każdą złotówkę zysku. Najbardziej popularny wskaźnik — ale podatny na manipulację jednorazówkami. Zawsze używaj Forward P/E (oparty na prognozie) i Trailing P/E (historyczny) razem. Niskie P/E ≠ okazja — może to "value trap".

Enterprise Value = Kapitalizacja + Dług netto. Lepsza miara niż P/E — uwzględnia strukturę kapitałową, neutralna na amortyzację. Ulubiony wskaźnik analityków M&A i banków inwestycyjnych. Pozwala porównywać spółki z różnym poziomem zadłużenia.

Oparty na realnej gotówce — trudniejszy do manipulacji niż P/E. Ulubiony wskaźnik value investorów. FCF Yield (odwrotność) >5% to klasyczne terytorium okazji. Sprawdź czy FCF jest przed czy po SBC — dla tech różnica bywa ogromna.

Kluczowy w klasycznym value investing (Graham). P/BV <1× = płacisz mniej niż aktywa netto spółki. Dla branż asset-heavy (banki, REIT, przemysł) ważny. Dla software i usług — mniej przydatny (wartość w niematerialnych aktywach).

Łączy wycenę z tempem wzrostu. Spopularyzowany przez Petera Lyncha. PEG <1 = spółka tania względem swojego wzrostu. Bardzo wrażliwy na jakość prognozy wzrostu — używaj z własnym osądem. Przydatny gdy porównujesz spółki o różnym wzroście P/E.

Lepsza od EV/EBITDA dla spółek kapitałochłonnych — uwzględnia amortyzację (proxy dla Capex utrzymaniowego). Używany gdy D&A jest ekonomicznie istotna. Szczególnie przydatny przy porównaniach: producent vs asset-light software przy podobnym EV/EBITDA.

Ile procent ceny akcji spółka wypłaca rocznie w formie dywidendy. Nie oceniaj dywidendy przez samą stopę — sprawdź Payout Ratio (dywidenda/zysk netto) i czy dywidenda jest pokryta przez FCF. Wysoka stopa dywidendy przy wysokim Payout Ratio i ujemnym FCF to pułapka.

Ile procent przychodów zamienia się w realną gotówkę po Capexie. FCF Margin >10% to doskonałość operacyjna. Software / SaaS z subscription revenue ma naturalnie wyższe FCF Margin. Porównuj z marżą operacyjną — duża różnica sugeruje albo wysoki Capex albo problemy z working capital.

Odwrotność P/FCF — ile procent swojej wartości rynkowej spółka generuje rocznie w FCF. FCF Yield >5% = klasyczne terytorium value investorów. Bufor: sprawdź czy FCF jest jednorazowo wysoki (sprzedaż aktywów, uwolnienie WC) czy strukturalny (recurring).

Jeden z najważniejszych wskaźników jakości zysku. CFO/NI powinien być >1,0 w długim terminie — oznacza że każda złotówka zysku zamienia się w więcej niż złotówkę gotówki (dzięki amortyzacji). Stale <0,8 to czerwona flaga. Oblicz dla 5 lat — trend ważniejszy niż jeden rok.

Jak kapitałochłonny jest biznes — ile musi wydawać na aktywa żeby wygenerować 1 złotówkę przychodu. Niski Capex/Revenue (software, asset-light) = więcej FCF dla akcjonariuszy. Wysoki (telekom, koleje, stal) = mniej FCF, ale często stabilny i przewidywalny.

Jaki procent zysku spółka wypłaca jako dywidendę. Payout >80% jest ryzykowny — mało miejsca na cięcia bez obniżenia dywidendy. Payout <40% = spółka reinwestuje — dobry znak dla wzrostu. Zawsze sprawdź też: Dywidenda / FCF (FCF payout ratio) — bardziej miarodajny.